Met een auto vol invallers (JA1: BartW, Fabian, Pim en H2: Frank, Freek) vertrok heren 1 is de dikke mist richting Braboland. Ten noorden van Breda is een klein plaatsje wat zonder mist al makkelijk te missen is, hebben ze ook een klein schattig hockeyclubje. De mannen van Prinsenbeek die vorig jaar nog uitkwamen in de 3^e klasse doen het niet eens heel erg onaardig in de 2^e klasse B. Ze pakken met enige regelmaat een paar puntjes. Na wat conclaaf met de scheidsrechters over het wel of niet spelen van de wedstrijds begon Gouda niet sterk aan de wedstrijd. Al vrij snel keek het tegen een 1-0 achterstand aan, en tot dan nog niet eens onterecht. Alsof dit een wekker was begon Gouda wakker te worden. Het creëerde kans op kans en scoorde nog voor rust twee keer uit de strafcorner.

Na rust was het enkel Gouda dat met onrustig spel de wedstrijd toch volledig in handen had. Met een geplaatste backhand van het uit Miami overgekomen, net afgestudeerde, blonde jongetje a.k.a. Ramon werd de voorsprong uitgebreid naar 1-3. Nog even leek het spannend te worden, maar na de 3^e rake strafcorner werd de einduitslag vastgesteld op 2-4.

Als we naar de stand kijken en naar het team kunnen we niets anders concluderen dan Gouda heren 1 een bijzonder team is. Met het verliezen van bijzonder veel kwaliteit (6 vertrokken basisspelers en sommige A-spelers die niet meer invallen) is een team dat zoals al door velen is bestempeld als ‘een bij elkaar geraapt zooitje’ bezig met een knappe prestatie. Met waanzinnig veel inzet werden al flink wat teams naar huis gestuurd.

Komende zondag speelt het ‘bij elkaar geraapt zooitje’ de laatste thuiswedstrijd van het jaar 2011 tegen Kieviten (vrijwel gelijk in punten). Deze wedstrijd levert bij winst een grote voorsprong op ten opzichte van de laag genoteerde teams, waar wij dus direct afstand van kunnen doen. Laten we zeggen: “Tot zondag!” waar het trouwe ‘Goudse’ team opnieuw voor de punten gaat!